Once upon a time...

... in een paleisje in het hoge, hoge noorden woonde een meisje dat erg hield van creatief bezig zijn.

Oftewel: me! Mijn naam is Marie-Elise, ik woon doordeweeks als student in het gezellige Grûn en ik ben helemaal lyrisch van 'pietje-precies-werkjes', vooral van kaarten maken. Wanneer mijn studie het ook maar toelaat, zit ik te werken op een paar vierkante centimeter van de tafel, waar ik met errug veel plezier mijn eigen kleine kunstwerkjes fabriceer. Denk niet dat de tafel zo klein is, die is thuisthuis wel voor zo'n 8 personen geschikt, maar de rest van de tafel ligt gewoon compleet bezaaid met mijn materiaal...

En ja, eigenlijk heb ik alles op die tafel gewoon nódig! Voor ik een kaartje goed genoeg vind, heb ik al minstens tien verschillende opties uitgeprobeerd en veranderd en 'nog maar eens een keertje' neergelegd om goed te kunnen vergelijken. Dan komt moeders er nog bij om mij van structurele feedback te voorzien (alhoewel ik vaak eigenwijs genoeg ben om toch te doen wat ik het leukste vind), vervolgens wordt er gekozen en is er weer een origineel nieuw stukje vrolijkheid ontstaan!

Jaja, mooie woorden allemaal, maar het gaat natuurlijk om die kaartjes. Daarom vind ik de introductie hierbij lang genoeg, showtime! Hieronder een paar van de kaartjes die ik in de afgelopen weken heb gemaakt:

  

Ehm, ja... zoals jullie zien ben ik helemaal fan van Sarah Kay! Ik heb via marktplaats twee complete series (mini-)knipvellen van dit schattige meisje op de kop getikt, waar ik het allerliefst mee bezig ga. Ik zag net dat er een kraaltje van het oud-roze kaartje afgevallen is, dus als het lukt ga ik dat in het weekend even herstellen. Dat kaartje is trouwens ook meteen mijn eerste van de Sarah-Kay-setjes; het was dus de aftrap en dat kun je ook wel een beetje zien. Maar... hij blijft leuk!

Deze drie kaartjes zijn minder origineel, het papier en basisontwerp komen uit van die superleuke en superhandige boeken van de Pipoos, Action of Boekenvoordeel... Zo begint bijna iedere hobbyist! Maar waar ik alle kaartjes eerst zo goed mogelijk op de voorbeelden probeerde te laten lijken, beginnen ze inmiddels een heel eigen leventje te leiden. Het is alsof ze naar me schreeuwen, ze roepen 'Ik móet nog een lintje!', 'Ik wil NIET op een rode achtergrond!' of 'Ik ben veel leuker met een kantje met kraaltjes!'. En ja, wie ben ik om ze deze te onthouden? Dus is het resultaat vaak een creatieve mix van mijn voorraadje spullen.

Bij deze weten jullie zo ongeveer wat voor soort kaartjes ik superleuk vind om te maken en daarmee besluit ik dit eerste blogberichtje! Mocht je toevallig langs mijn nederige blogje lurken, dan vind ik het erg leuk als jullie zo moedig zijn een reactie te geven. En weest gerust: ik schrijf mijn eigen verhalen en die eindigen standaard in de clichématige happy ending, dus opbouwende kritiek is nooit een probleem :) Fijne week nog!

Liefs, het allernieuwste Grunninger-bloggertje Marie-Elise

-THE END-